ისეთი, როგორიც ვარ

ზარმაცი გოგოს ბლოგი

პირველ რიგში, უნდა აღვნიშნო, რომ ამ პოსტის დაწერა სულაც არ არის კარგი იდეა და არ გირჩევთ მის წაკითხვას (არადა პირიქით უნდა ვაკეთებდე ^_^)
ისიც უნდა დავამატო, რომ პოსტი განეკუთვნება იმ კატეგორიას, დილით რომ წაიკითხავ და წაშლა მოგინდება, მაგრამ მე არადროს ვშლი პოსტებს, ოდესმე სიცილით გავიხსენებ ყველა სისულელეს და იმიტომ ^_^
ამბობენ, ადამიანები ღამე სხვანაირად აზროვნებენო, მე ახლა საერთოდ ვერ ვაზროვნებ!

მე მინდა სიცილი!
რატომ არ უნდა გავიცინო მაშინ როცა მეცინება?
ჰო, მართალია, შუა ლექციაზე უმიზეზოდ ხარხარის დაწყება არ არის კარგი ტონი, არც შუა ქუჩაში, მაგრამ თუ მეცინება?
ე.ი გიჟი ვარ?
აი, მოვდივარ ქუჩაში,ვიხსენებ რაღაც ძალიან სასიამოვნო ამბავს და უნებურად მეღიმება
ე.ი არ მაქვს ყველაფერი ნორმალურად?
ან ავტობუსში ვისმენ რამე ეპიკურ ფრაზას და ხარხარს ვერ ვიკავებ
ე.ი ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში უნდა გამამწესოთ?

მე მინდა ტირილი!
რა არის, აკრძალულია ამ ქალაქში ტირილი?
თუ ტირილი მხოლოდ ბალიშში თავჩარგულს, ჩემს ოთახში შემიძლია და არა მაშინ როცა მეტირება.

მე ვთვლი რომ ემოციების კონტროლი, რა თქმა უნდა…

View original post 203 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s